Mijn bevalling!

De laatste paar weken en vooral de dagen voor mijn bevalling vond ik zwaar. Alles aan mijn lijf deed pijn en zitten, staan en liggen was niet prettig meer. Zaterdag 8 september, toen ik 40 weken en één dag zwanger had ik ook echt weer een momentje dat ik er helemaal klaar mee was. Ferri stelde me gerust en zei dat hij zeker wist dat de baby de dag erna zou komen.

De volgende ochtend (op 09-09) rond 7:00 moest ik plassen. Bij het zien van lichtrood bloedverlies hoopte ik dat het  de slijmprop zou zijn die aan het loslaten was. Maar omdat ik al een paar weken lang bij ieder klein signaal hoopte dat het de start van mijn bevalling zou zijn dacht ik er niet te veel bij na en ging weer in bed liggen. Rond 8:00 kreeg ik hele lichte krampen. Maar ook die had ik al een paar weken lang. Dit zullen wel weer voorweeën zijn, dacht ik. Rond 8:30 ben ik uit bed gestapt en op de bank gaan zitten om te voelen in mijn lijf wat er precies gebeurde. De krampen waren namelijk heel licht, maar kwamen wel met enige regelmaat terug. Om 9:00 heb ik Ferri wakker gemaakt om hem dat te vertellen en zijn we gaan timen. Ik ben daarna onder de douche gaan staan en ondertussen hield Ferri de weeëntimer bij, die inmiddels aangaf dat de weeën zo om de 5 minuten kwamen.

Rond een uurtje of 11:00 wist ik niet meer zo goed wat er aan de hand was. Ik had duidelijk enige vorm van weeën, maar ze voelden als menstruatiekramp en nog goed op te vangen. Ferri heeft toen wel de verloskundige gebeld om te vragen hoe en wat en zij dacht dat de bevalling wel in gang was gezet. Ook vond Ferri dat het tijd was om naar het Geboortehotel in Amsterdam te gaan maar ik zei; ‘We kunnen toch wel een uurtje wachten?’ Toch zaten we een half uur later in de auto en dat bleek maar goed te zijn ook.

Toen ik aankwam bij het Geboortehotel (12:00) was ik heel erg bang dat ik maar op één a twee cm ontsluiting zou zitten en ik met een soort van lachertje weggestuurd zou worden (dat wordt je daar niet hoor, het is geen ziekenhuis en je kan er al in een vroeg stadium van de bevalling naartoe!) Terwijl Ferri de auto parkeerde liep ik nog rustig naar binnen en werd begeleid naar de kamer waar ik zou gaan bevallen. Toen de verloskundige binnenkwam zei ik weer dat ik bang was bijna geen ontsluiting te hebben. Ik was heel verbaasd toen ze mij vertelde dat ik al op 6 cm zat! Ik was zo blij om te horen dat ik die dag zou gaan bevallen! Het bad werd klaargemaakt en toen ik er in ben gaan zitten (rond 12:30) voelde ik opeens de weeën heel sterk toe nemen. Man, wat is dat een heftig en naar gevoel! Ik ben in iets langer dan een uur doorgeschoten van 6 naar 10 cm en ik vond dat bizar om mee te maken. Gelukkig  waren Ferri en de verloskundige bij me en hebben me er goed doorheen geloodst door mee te ademen enzovoorts. Ik heb twee keer iets gezegd als; Godverdomme wie heeft dit in GODSNAAM bedacht maar verder schijn ik heel rustig te zijn gebleven de hele bevalling haha! Om 13:30 mocht ik langzaam mee persen en voelde de persweeën al snel komen. Ik had verwacht dat ik dat als fijn zou ervaren maar ik vond het vooral veel pijn doen (goh). Na een half uur persen is om 14:08 onze prachtige dochter Véda geboren! Ik heb me nog nooit zo opgelucht gevoeld 😉. Omdat mijn buik niet zo heel groot was, was de verbazing bij iedereen ook te zien dat Véda een flinke baby van bijna 4kg bleek te zijn. Nu begreep ik ook waarom ik een continue druk op mijn blaas en maag tegelijk voelde de laatste weken want mevrouw nam gewoon alle ruimte in beslag!

Na de bevalling zijn we nog een paar uurtjes gebleven en zijn we heerlijk en goed verzorgd voordat we weer naar huis zijn gegaan, met z’n drieën! Al met al vond ik de bevalling een heftig avontuur en ik zei daarna dat ik het NOOIT meer zou doen. Gelukkig zijn de clichés waar en vind ik het een anderhalve week later een stuk minder vreselijk dan wanneer net die vrachtwagen over je heen is gereden. Ik besef me wel heel goed dat ik een hele soepele, rustige en snelle bevalling heb gehad en daar teken ik zo weer voor. Ook heb ik een super fijne ervaring gehad met de superverloskundigen van het Geboortecentrum in Amsterdam (team Rood) waar ik ze echt heel dankbaar voor ben!

Bevallen in het Geboorte- en Kraamhotel in Amsterdam (Genestetstraat) is echt een aanrader maar daar komt nog een apart stuk in mijn vlog over.

 

 

2018-09-21T12:47:44+00:00 september 20th, 2018|The Mom Life|4 Comments

4 Comments

  1. Charel september 20, 2018 at 10:36 am - Reply

    Mooi verhaal en wat een powervrouw ben je dat je al op zoveel ontsluiting zat! Veda is prachtig! Heel leuk dat je blogt, blijf je zeker volgen meid! Ik zit nu op 34 weken en ook in verwachting van een meisje. Kan niet wachten als ik jullie foto’s op instagram voorbij zie komen <3

  2. Jolanda september 20, 2018 at 2:53 pm - Reply

    Wow heel mooi beschreven
    Grt Jolanda Da Thesta

  3. Tamara september 25, 2018 at 6:21 pm - Reply

    Mooi geschreven.
    Bij beide kids in he t geboorte hotel rotterdam bevallen. De eerste 48 uur over gedaan waarvan de laatste 6 uur in het ziekenhuis met ruggenprik. Ook ik zei nooit weer. Op een maand na 4 jaar later lag ik er weer dit keer om 18 uur aan de echo wegens geen beweging. Weer naar huis want hij was zich aan het klaar maken aldus de gyn. Om 2030 weer naar ziekenhuis en om 1 uur was daar onze zoon al. Compleet anders verlopen en omdat de eerste zo lang duurde was de verloskundige niet eens zover nog en riep oh wacht ik moet nog van alles halen en kruiken warm maken.
    De clichés blijven waar en het gaat heel vlot en ze groeien zo snel. Nu 4 en 8 jaar en beide naar school. Geniet er maar met volle teugen van samen!

  4. […] Check trouwens ook mijn bevallingsverhaal! […]

Leave A Comment